gemiddelde beoordeling
Pérsomi woont met haar analfabete moeder, haar zusje en broers in een hutje op het terrein van de rijke meneer Fourie. Ze vormen een typisch ‘bijwonersgezin’: arm, onderontwikkeld en sociaal zwak.
Pérsomi woont met haar analfabete moeder, haar zusje en broers in een hutje op het terrein van de rijke meneer Fourie. Ze vormen een typisch ‘bijwonersgezin’: arm, onderontwikkeld en sociaal zwak. Hoe ouder Pérsomi wordt, hoe meer ze zich gaat schamen voor de vuiligheid en het gebrek aan beschaving bij haar thuis. Gelukkig is ze intelligent. Ze krijgt een beurs van de staat waarmee ze eerst naar de middelbare school kan, en vervolgens naar de universiteit. Ze zet alles op alles om aan haar milieu te ontsnappen.
Tussen Pérsomi en Boelie, de oudste zoon van meneer Fourie, ontstaat een bijzondere vriendschap. Maar de groeiende apartheid in de Zuid-Afrikaanse samenleving zet ook hun relatie op scherp. Als in 1957 de Indische gemeenschap wordt gedwongen om uit het dorp te vertrekken, springt Pérsomi als advocaat voor hen in de bres. Haar besluit om haar Indische vrienden te verdedigen leidt tot een directe confrontatie met haar dorp – en met Boelie.
Lees verder »
 |
abonneer op RSS feeds |  |
deel deze pagina met je vrienden |  |
 |
Irma Joubert was 35 jaar lang docent geschiedenis. Deze ervaring komt haar goed van pas bij het schrijven van haar historische romans.
Het meisje uit de trein is haar eerste boek dat in Nederland verschijnt.
Ben heel benieuwd. Ken alleen Het spoor der liefde en die vond ik supermooi! Ik geef daar de waardering een 9 voor.
Oh, het is al heel lang gelden dat ik 'zomaar' een boek heb gelezen. Dit lijkt me heel mooi. Is de auteur nog familie van de zanger Willy Joubert, van het lied 'O Heer, vergewe mij'? Zo mooi!!
Dikke pil met een bitter nasmaak; Wederom een heerlijk leesbaar boek van Irma Joubert. Dat ze geschiedenislerares is geweest kun je merken; heel veel historische details zijn in het verhaal verwerkt, de omschrijvingen van het Afrikaanse landschap zijn prachtig. Het verhaal is uitdagend in zijn verschillende lagen; het contrast tussen een arme blanke en een Afrikaanse boer, de vraag waar je bij hoort, de opkomst van de apartheid, maar persoonlijk vind ik het boek toch minder dan de vorige; weer een liefdesrelatie uit een soort broer-zus relatie. Bovendien is er geen verwerking van de (persoonlijke) gevolgen van de rechtzaak van de Indische gemeenschap, terwijl daarvoor de argumenten wel zorgvuldig worden beschreven in de verschillende dialogen, een gemiste kans om de geschiedenis hier te laten eindigen. De tijdsprongen aan het eind van het boek zijn ook wel erg groot om zo tot een voorspelbaar eind te komen. Jammer!
Ik heb genoten van de vorige twee titels. Dit nieuwe boek staat nu op mijn verlanglijst. Irma: ga zo door!!!
Het lijkt me geweldig om dit boek te winnen! :D ik kijk al tijden uit naar boeken van deze schrijfster :)
Een geweldig boek. Ben benieuwd naar het vervolg.
Irma Joubert is een fantastische schrijfster, thuis heb ik ook 'het spoor van de liefde' en 'het meisje uit de trein' liggen. Ik heb genoten van deze twee romans te lezen! Als deze derde is zoals de vorige zijn, zal het weer een succes worden! Groetjes Nele!
Wat geweldig dat er weer een nieuw boek van deze schrijfster uit komt. De vorige heb ik met veel plezier gelezen.
Wederom een ontzettend mooi boek van Irma Joubert! Je voelt de emoties die de personen, met name de hoofdpersoon, in het boek ervaren.... Het is jammer dat het al uit is! Nu maar wachten op het volgende deel.....
Prachtige roman. Zelden heb ik zo met een hoofdpersoon meegeleefd. Als lezer kom je terecht in Zuid-Afrika waar je de ontwikkelingen tussen 1938 en 1968 volop meemaakt. Je blijft maar doorlezen.
Na het lezen van deze paar bladzijden ben ik nog meer geinterresseerd om het boek te mogen lezen...En wat hebben we het meisje uit de trein vaak kunnen verkopen doordat we hetzelf gelezen hadden.
Stilzitten kan ze niet. Het is vooral aan die ongedurigheid te danken dat Irma Joubert is gaan schrijven. Haar achtergrond als geschiedenislerares deed de rest. God heeft me heel mijn leven op deze taak voorbereid.
We hebben het in haar eerder verschenen boeken al gelezen maar hier wordt het weer bevestigd; Irma Joubert is steengoed in haar vak. Ze diept de personages zo goed uit, dat het lijkt of je ze persoonlijk kent.
Kind van de rivier is een prachtig, aangrijpend boek. Een roman waarmee Joubert zichzelf heeft overtroffen.
Wat wordt er op Twitter gezegd over ?
Irma Joubert , Kind van de rivier – Leesvragen
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
